خداوند از راه فیضش

خداوند از راه فــیضش آمرزید گناه مــا

به عمقهای دریا انداخته او هــر جرم و خطــا

منبع محبت اوست بس رحیم با خصم و دوست

تبرئــه کند خاطــی را شود بــجـــایش فدا

سرّ قــدرت کلیــسا در دعاست و اتحــاد

رحم و بـخـشش مســیحی می‌رســاند این مراد

چون به ســویش بــا دعــاها رویم با حمد و ثنــا

گوید او برگرد به آنجا که شکــستی قلــبی را

گر نبــخشیم از تــه دل خطایای مردمــان

او نیــامرزد گنــاه را در جهــان بینیــم زیــان