می پرستمت ای منجی آسمانی

می‌پرستمت ای منجی آسمانی

ای که در ذات و در معنا خدایی

ای تجسم آن هستی بی منتها

ای کـه خـود ابـتـدا و انـتــهـایی

می‌پرستم تو را ای راحــت روح و جان

با تمام قلب و فکر و وجــودم

می‌نهم در دستان پاک و قدوس تو

زندگانی و هم بود و نبودم

می‌ستایم تو را ای شاه مــصلوب من

ای که بخشیدی از مرگم رهــایی

سر نهم بر کران تخت پر فیض تو

ای کـه با مِـهرت بـر زخـمم شــفایی

می‌سرایم تو را ای شاه پیروز من

ای تو تنها سرود بی‌فنایی

شعله‌ور کن اجاق سرد این بودنم

ای که در شام خاموشم نوایی